اكرم هرگاه براى مدت يك يا دو و يا چند روز از مدينه خارج مىشدند و مسافرت مىرفتند فردى را بعنوان جانشين خود تعيين مىكردند آنگاه اين امور جزئيه با امر خلافت مسلمين پس از آن حضرت اصلا قابل قياس نبوده آنگاه چگونه عقل باور مىكند كه پيامبرى كه ريزترين و كوچكترين مسائل را مورد تعرض قرار داده و پيروانش را در آن ارشاد نموده نسبت به مهمترين و عاليترين و مشكلترين مسأله پس از خود يعنى امر خلافت چيزى نگفته باشد ؟ عقلا باوركردنى نيست پس حتما سخن گفته و در مسأله بعدى خواهيم ديد كه چه سخنها در اين باره دارد و علّامه مىفرمايد : هذا برهان لمى يعنى از علت به معلول رسيدن يعنى از راه سيره نبوى كه علت است به تعيين امام كه معلول باشد مىرسيم .